دردانه

همیشه اینجوریه. یه سری آدمها جنبه ندارن. علی الخصوص آقایان فروشنده ایرانی. برحسب اتفاق دوباره رفتم فروشگاه لوازم خانگی یه سری خرید داشتم. به اقای فروشنده گفتم انشا الله براتون شکلات درست می کنم می آرم.مردک به خودش گرفت که ازش خوشم اومده و دارم براش اختصاصی شکلات درست می کنم. وای خدای من چه قدر احمق بودم که اینو نفهمیدم نی دونم چه قدر پول دادم زیاد دادم کم دادم اصلا" کارت کشیدم . نمی دونم فقط وقتی به خودم اومدم پشت فرمون بودم داشتم ولیعصر رو می اومدم پایین.
نتیجه اخلاقی:
شیرینی پزی کار من نیست. پس بهتره در حد همون تفریحم بمونه.