« سپتامبر 2009 | صفحه اصلی | ژانویه 2010 »
به یک اشاره دلم را برد نگاه مست سخنگویت,
به یک کرشمه اسیرم کرد دوباره نرگس جادویت,
من آن کبوتر غمگینم به روی چینه دلتنگی در انتظار و نمی جویم نشان تیر دو ابرویت,
به یک پیاله حلالم کن به کوی میکده خاکم کن ,
که جان تشنه به لب آمد زحسرت لب دلجویت.
خدای مهر چگونه سپاسگزار این نعمت باشم, به کدامین زبان و با کدامین عمل,
خدای نیکی چگونه سپاسگزار این چشمه جوشان حیات باشم,
خدای بخشنده چه کنم با این در رحمتی که به رویم گشودی,
و خدای عشق چگونه وامدار این عطیه الهی باشم که قلب یخزده ام را گرما بخشید و تن خسته ام را یارای حرکت.