....
این نوشته دکتر شریعتی با احوالات این روزهای من خیلی سازگار هست.
خدایا کفر نمی گویم
پریشانم
چه می خواهی تو از جانم.
مرا بی آنکه خود خواهم ؛ اسیر زندگی کردی
خداوندا تو مسئولی !
خداوندا تو می دانی که انسان بودن و ماندن در این دنیا چه دشوار است.
چه رنجی می کشد آنکس ؛ که انسان است و از احساس سرشار...
این روزها به هیچ کس فکر نمی کنم حتی خودم.